Na rynku najczęściej spotkasz trzy układy z rodziny NTAG od NXP. Różnią się głównie ilością pamięci. Poniżej, co to znaczy w praktyce.
Pamięć użytkownika
| Układ | Pamięć dla użytkownika | Całkowita pamięć EEPROM |
|---|---|---|
| NTAG213 | 144 bajty | 180 bajtów |
| NTAG215 | 504 bajty | 540 bajtów |
| NTAG216 | 888 bajtów | 924 bajty |
Różnica między „całkowitą” a „użytkownika” to obszar techniczny: dane producenta, konfiguracja i bity blokujące. Do zapisu dostępna jest tylko pamięć użytkownika.
Ile to jest w praktyce
Zapis jednego adresu internetowego zajmuje kilkadziesiąt bajtów, więc mieści się nawet w najmniejszym układzie. Większa pamięć ma sens, gdy chcesz zapisać na samym tagu więcej danych, na przykład pełną wizytówkę w formacie vCard (imię, nazwisko, telefon, e-mail, firma). Taki zapis łatwo zbliża się do kilkuset bajtów, więc potrzebuje już NTAG215 lub NTAG216.
Prosta zasada doboru
- Link do strony lub wizytówki online: w zupełności wystarczy NTAG213.
- Kontakt zapisany na samym tagu (vCard) albo kilka rekordów: NTAG215 lub NTAG216.
- Duży zapas na przyszłość: NTAG216, ale rzadko jest potrzebny.
Dlaczego my wolimy link zamiast danych na tagu
Jeśli na breloku zapiszesz tylko link, możesz później zmienić stronę docelową bez wymiany breloka. Dane zapisane bezpośrednio na tagu trzeba programować od nowa. Przy seriach dla handlowców to duża różnica. Pojedynczy brelok może wtedy prowadzić do indywidualnej wizytówki osoby, a firma zmienia treści w jednym panelu.
Czy większa pamięć oznacza lepszy zasięg odczytu?
Nie. Zasięg zależy przede wszystkim od anteny, obudowy i telefonu, a nie od ilości pamięci w układzie.